ثبت هانا

مشاوره رایگان: ۴۴۲۸۸۳۶۰ (۹۸۲۱+)


کاهش سرمایه شرکت

کاهش سرمایه شرکت می‌تواند به دلایل مختلفی مانند: شرایط نامطلوب اقتصادی، زیان‌ده شدن شرکتها و یا از دست دادن قسمتی از سرمایه شرکت به‌دلیل زیانی که قبلا در زمان سودده بودن شرکت به‌وجود آمده است، ممکن شود. بنابراین تا زمان جبران ضرر، تقسیم سود «در صورت سود دهی» امکان ندارد که در این شرایط مجددا شرکا یا سهامداران با رعایت اصول یاد شده می‌توانند سرمایه را کاهش دهند تا بتوانند سود حاصل از فعالیت شرکت را میان خود تقسیم نمایند. البته این نکته وجود دارد که شرکت نمی‌تواند سرمایه خود را به کمتر از مبلغی که قانون برای تشکیل آن معین کرده است، کاهش دهد.

انواع کاهش سرمایه شرکت

  1. کاهش اجباری سرمایه
  2. کاهش اختیاری سرمایه

کاهش اجباری سرمایه

زمانی شرکت موظف است به اجبار سرمایه خود را کاهش دهد که بر اثر زیان‌های وارده حداقل نصف سرمایه شرکت از میان رفته باشد، در این‌صورت هیئت‌مدیره باید مجمع عمومی فوق‌العاده را برای کاهش یا انحلال شرکت دعوت نماید که مجمع مذکور یا باید رای به انحلال شرکت بدهند و یا اینکه در همان جلسه کاهش قرارداد را اعلام کنند. اگر هیات مدیره اقدام به دعوت مجمع عمومی فوق‌العاده نکند یا مجمع نتواند مطابق قانون برقرار شود، هر ذی‌نفعی می‌تواند انحلال شرکت را از دادگاه صلاحیت‌دار درخواست کند. همچنین کاهش اجباری سرمایه در صورتی مجاز است که سرمایه شرکت از حداقل مقرر که در ماده ۵ اصلاحیه قانون تجارت بیان شده، یعنی صد هزار تومان برای شرکتهای سهامی خاص و پانصد هزار تومان برای شرکتهای سهامی عام کمتر نشود.

روش‌های کاهش اجباری سرمایه

براساس ماده ۱۸۹ اصلاحیه قانون تجارت، کاهش اجباری سرمایه ممکن است به یکی از دو طریق زیر صورت گیرد:

  1. کاهش تعداد سهام
  2. کاهش مبلغ اسمی سهام

کاهش اختیاری سرمایه 

کاهش اختیاری سرمایه معمولا در شرایطی به‌وجود می‌آید که شرکا یا سهامداران در بدو تأسیس شرکت، پیش‌بینی درست و دقیقی از سرمایه اولیه شرکت نداشته‌اند و سرمایه اولیه را بیش از حد نیاز برای شرکت تعریف نموده‌اند. براساس ماده ۱۸۹ اصلاحیه قانون تجارت: اگر بدون آنکه کاهش سرمایه الزامی گردد، مجمع عمومی فوق‌العاده رای به کاهش سرمایه دهد، این کاهش را کاهش اختیاری سرمایه می‌گوییم.

قوانین مربوط به کاهش سرمایه شرکت

  • ابتدا هیات مدیره پیشنهاد کاهش سرمایه شرکت را می‌دهد که براساس ماده ۱۹۰ اصلاحیه قانون تجارت: این پیشنهاد باید حداقل چهل و پنج روز قبل از تشکیل مجمع عمومی فوق‌العاده به بازرس یا بازرسان شرکت تسلیم گردد، در این پبشنهاد باید لزوم کاهش سرمایه توجیه شده باشد و شامل گزارش درباره امور شرکت از بدو سال مالی باشد و اگر تا آن موقع مجمع عمومی نسبت به حساب‌های سال مالی قبل نصمیم نگرفته باشد حاکی از وضع شرکت از ابتدای سال مالی قبل باشد.
  • براساس ماده ۱۹۱ اصلاحیه قانون تجارت: بازرس یا بازرسان شرکت پیشنهاد هیات مدیره را مورد رسیدگی قرار داده و نظر خود را طی گزارشی به مجمع عمومی فوق‌العاده تسلیم خواهند نمود که این مجمع پس از شنیدن گزارش بازرس، تصمیم خود را خواهد گرفت.
  • براساس ماده ۱۹۲ اصلاحیه قانون تجارت: اگر کاهش سرمایه شرکت اختیاری باشد، هیات مدیره قبل از اقدام به کاهش، باید تصمیم مجمع عمومی را درباره کاهش حداکثر ظرف یک ماه در روزنامه کثیرالانتشاری که آگهی‌های مربوط به شرکت در آن نشر می‌گردد، آگهی کند.
  • چه کاهش اختیاری باشد و چه اجباری، برای کاهش بهای اسمی هر سهم، هیات مدیره شرکت باید مراتب را طی اطلاعیه‌ای به اطلاع تمام صاحبان سهام برساند. اطلاعیه شرکت باید در روزنامه کثیرالانتشاری که آگهی‌های مربوط به شرکت در آن نشر می‌گردد، منتشر شود. این اطلاعیه حاوی موارد ذکر سده در ماده ۱۹۷ اصلاحیه قانون تجارت می‌باشد. علاوه بر آن براساس ماده ۱۹۶ اصلاحیه قانون تجارت: این اطلاعیه برای صاحبان سهام با نام توسط پست سفارشی ارسال می‌شود.
  • در مورد کاهش اختیاری سرمایه شرکت، هر یک از دارندگان اوراق قرضه یا بستانکارانی که منشأ طلب آن‌ها قبل از تاریخ نشر آخرین آگهی مذکور در ماده ۱۹۲ باشد، براساس ماده ۱۹۳ اصلاحیه قانون تجارت: می‌توانند ظرف دو ماه از تاریخ نشر آخرین آگهی، اعتراض خود را نسبت به کاهش سرمایه شرکت به دادگاه تقدیم کنند. براساس ماده ۱۹۴ اصلاحیه قانون تجارت: در صورتی‌که دادگاه اعتراض نسبت به کاهش سرمایه را وارد تشخیص دهد و شرکت جهت تأمین پرداخت طلب معترض، وثیقه‌ای که به نظر دادگاه باشد نسپارد، آن دین حال شده و دادگاه حکم به پرداخت آن خواهد داد. براساس ماده ۱۹۵ اصلاحیه قانون تجارت: در مهلت دو ماه مذکور در ماده ۱۹۳ و در صورتی‌که اعتراضی شده باشد، تا پایان اجرای حکم قطعی دادگاه، شرکت از کاهش سرمایه ممنوع است.




تاکنون ۰ دیدگاه برای "کاهش سرمایه شرکت" ثبت شده است.